02-01-2022 Er is hoop

NeuroPhysics Therapy en is ontwikkeld door Ken Ware, een (voormalig) topatleet uit Australië.

De therapie is zo’n 30 jaar geleden ontstaan en in de afgelopen jaren heeft Ken deze training helemaal doorontwikkeld.

Samen met zijn vrouw Nickie runt hij een centrum voor deze behandelmethode.

De therapie richt zich onder andere op het ‘ont-trainen’ van verkeerde neurale patronen die klachten (kunnen) veroorzaken en op het uit de overlevingsstand halen van het lichaam zodat deze weer optimaal kan gaan functioneren. Het vecht-vlucht systeem is een belangrijk aandachtspunt tijdens de training.

De therapie zorgt er bijvoorbeeld voor dat het zenuwstelsel weer optimaal gaat communiceren. NeuroPhysics Therapy heeft een holistische benaderingswijze en gaat uit van het zelf-herstellend vermogen van het lichaam.

 

De basis therapie bestaat uit programma 1 tot en met 7 en daarna heb je nog de mogelijkheid om ‘advanced programs’ te volgen. Programma 1 en 2 zijn echt de basis en hier richt je je vooral op het tot rust brengen van het zenuwstelsel en het verwijderen van de ‘ruis’ in het zenuwstelsel en het optimaliseren van de communicatie.

Vanaf programma 3 worden de oefeningen zwaarder en train je je zenuwstelsel om meer belasting aan te kunnen.

Je traint dus géén spierkracht of cardio op zich. 

Herstel vanuit het brein, met behulp van je lichaam, in plaats van met je lichaam een ziekte proberen te genezen die hoogstwaarschijnlijk haar oorsprong heeft in de hersenen.

NeuroPhysics Therapy is een manier van oefentherapie die fysieke oefeningen combineert met cognitieve aandachtspunten. De oefeningen worden gedaan op fitness-apparatuur in eerste instantie met zeer lage weerstand en in een zeer laag tempo waarbij aandacht is voor optimale houding, verkrijgen van lichaamsgevoel (propriocepsis) en de emoties die aanwezig zijn.

De micro sensorische stimulatie van de oefening zorgt ervoor dat verstoorde bewegingspatronen aan het licht komen.

Deze bewegingspatronen zijn een uiting van hoe je fysiek en emotioneel in wisselwerking staat met je omgeving.

Indien mogelijk wordt er gebruik gemaakt van zogenaamde ‘tremors’ die tijdens de oefeningen opgewekt worden.

Deze tremors zorgen ervoor dat het lichaam zich kan ontdoen van een teveel aan ‘ruis’ en blokkades.

Dit zorgt ervoor dat informatie en energie beter door het lichaam verwerkt wordt.

 

De behandeling richt zich op verbetering van de communicatie in het zenuwstelsel (of de communicatie tussen je rechter- en linkerhersenhelft) en dat trillen laat dus zien dat daar een probleem in de communicatie zit.

Vervolgens gaan ze met deze trillingen aan de slag door ze groter te laten worden en je laat die trilling eigenlijk je hele lichaam overnemen.

Dit ziet er best wel raar en heftig uit, maar de hele tijd ben je in volle controle.

De bewegingen komen intuïtief en niet actief als het ware, en je kunt ze op elk moment stoppen.

Na een tijdje ‘wiebelen’ komt er een patroon in de tremor en is je zenuwstelsel zoals zij het noemen ‘gekalibreerd’. De communicatie is verbeterd. Daarna doe je de beweging nog één keer om het goed af te sluiten.

De training is er op gericht dat informatie en stressoren door het hele lichaam verwerkt worden in plaats van op geïsoleerde plaatsen en dat het hele lichaam in een kalme, gebalanceerde staat komt waardoor het optimaal kan functioneren. Het gaat uit van het zelforganiserend vermogen van het lichaam en richt zich op het verbeteren van het functioneren op fundamenteel niveau, in plaats van op symptomen en mechanica van pathologieën. Hierdoor worden neurale paden gestimuleerd om beter te communiceren. Het lichaam past zich aan en verbetert zich.

Belangrijk om te benoemen is dat de behandeling plaatsvindt binnen de grenzen die je lichaam aangeeft. Het is juist heel belangrijk dat je lichaam niet nóg meer (fysieke)stress te verwerken krijgt want hierdoor wordt het zenuwstelsel alleen maar overprikkeld. De training is intensief, maar binnen de grenzen van wat je aan kunt.

We leren meestal dat je over de grenzen moet pushen om te trainen, maar je lijf pushen heeft juist een negatief effect als je het maar lang genoeg doet, omdat het lichaam veel te veel stress te verwerken krijgt.

 

Onze hoop is nu op NeuroPhysics gevestigd!

NeuroPhysics heeft zich de afgelopen 30 jaar flink verdiept in neurowetenschappen en neuroplasticiteit; heel kort gezegd is neuroplasticiteit het vermogen van het brein om zich te herstellen en regenereren.

Met neuroplasticiteit wordt zowel de aanmaak van nieuwe hersencellen (neuronen) als de aanmaak van nieuwe verbindingen tussen deze neuronen bedoeld.

NeuroPhysics richt zich op het ‘aanleggen van nieuwe hersenpaden’ tijdens de therapie.

Een van de bijzondere eigenschappen van de hersenen is dat zij in staat zijn veranderingen te signaleren, zich vervolgens te gaan reorganiseren en te gaan zoeken naar een meer stabieler evenwicht en daarvan te leren.

Daarnaast kunnen de hersencellen nieuwe onderlinge verbindingen leggen en bepaalde functies van elkaar overnemen.

 

Naast de oefeningen met tremoren spelen voeding en lichaamshouding een grote rol in de therapie.

Janet zal zo’n 6 weken 1 op 1 getraind worden en daarna nog een jaar thuis aan de slag moeten met de oefeningen.

 

Ik heb de tekst grotendeels overgenomen van Marly en Lisa. 

Marly heeft de NeuroPhysics Therapy gevolgt met positief  resultaat en Lisa zal de Therapie net zoals ik gaan volgen in Australië.